Zijn vader was lid van de Geuzenbenden van Dirck Duyvel die zich in de Zaanstreek tegen de Spanjaarden verzetten, en hij is niet in een vredelievende tijd opgegroeid. Hij heeft het vak van zeeman geleerd op schepen in het bezit van kaperbrieven, en in die hoedanigheid heeft hij de abele sinjeuren een lieve duit aan buitgeld gebracht.
Om dat Claes best doorhad dat hij door de sinjeuren behoorlijk werd bedonderd met de betalingen voor de veroverde prijzen, besloot hij om voor eigenrekening te gaan varen, maar de sinjeuren voor de kosten te laten opdraaien. Hij begon met de aanvraag van een commissiebrief(kaperbrief) wat inhield dat de heren Staten verklaarden dat de houder deze geen schurk was, maar een edel vaderlander.

Vervolgens kocht hij het schip Walte te Hoorn van honderdlast en zeventien stukken, en tachtig koppen voerende. Omdat hij voor de aankoop achtduizend Rijnlandse guldens te kort kwam, ging hij met zijn commissie brief bij de sinjeuren langs, die hem kenden als een trouwe brenger van prijzen, en deze eerlyckheyt ende bruyckbare zeebonk het ontbrekende leenden.
Claes monsterde volk aan, nam victualie in, en toen hij gereed was (anker op kon gaan) nodigde hij zijn geldschieters uit op een scheymael (afscheidsdiner). Aan het eind van dit vreetfestijn deed Claes zijn gasten de aankondiging dat zijn geld op was gegaan aan de uitrusting van zijn schip, en dat hij dus ook de rekening niet kon betalen, hij was dit ook niet van plan, net zomin als het verder spekken van de beurzen van de heren, groette vervolgens beleefd en verdween met zijn schip.

Berouw: De zeerover kreeg genoeg van het rauwe leven en verlangde terug naar vrouw en kinderen, die hij in Oostzaan had achtergelaten. De Staten-Generaal voorzagen hem van een pardonbrief die hem door enkele landgenoten in Salé werden overhandigd.
Hij vertrok naar de Nederlanden, maakte een knieval voor Frederik Hendrik, en bleef tot aan zijn dood wonen in Oostzaan.

Den 25 februari 1660 sterft binnen Oostzaen in Kennemerlant (de Zaanstreek maakte namelijk in die tijd deel uit van Kennemerlant) den vermaerden Zee-Roover Claes Gerritz. Compaen, in grooten armoede, daer hij nochtans zoo veele duysenden door seyn Roove rijen aen sich getrokken; toonde op het laest sijns levens groot berouw en leedtwesen der voor begane boosheden.